Czy pies ocenia, kto jest dobry dla jego opiekuna? Badania naukowe
Badania naukowe z Japonii i Austrii dowodzą, że psy obserwują interakcje między ludźmi i wyciągają z nich wnioski. Co to znaczy, że pies buduje "reputację" człowieka?
Paragrafy, ustawy, wyroki sądowe, testament i ubezpieczenia.
Weterynaria, profilaktyka, czipowanie i pasożyty.
Wychowanie, socjalizacja, treningi i błędy opiekunów.
Podróże, święta, miejsca publiczne i życie z psem na co dzień.
Badania, historia, nauka i kultura związana z psami.
Badania naukowe z Japonii i Austrii dowodzą, że psy obserwują interakcje między ludźmi i wyciągają z nich wnioski. Co to znaczy, że pies buduje "reputację" człowieka?
Pies słyszy ponad dwa razy wyższe częstotliwości niż człowiek i może niezależnie obracać uszami jak radar. Co peer-reviewed nauka mówi o zakresie, precyzji i praktycznych konsekwencjach psiego słuchu.
Wiele osób obserwuje, że ich pies zbliża się, gdy są smutni lub płaczą. Cztery badania naukowe wyjaśniają, co naprawdę kryje się za tym zachowaniem — i dlaczego odpowiedź nie jest tak prosta, jak się wydaje.
Pies śledzi Cię po całym domu, skomle gdy wychodzisz i eksploduje radością przy powrocie? Nauka ma na to wyjaśnienie: psy dosłownie traktują nas jak bezpieczną przystań — dokładnie tak jak niemowlęta traktują rodziców.
Czy labrador zawsze będzie spokojny, a owczarek belgijski zawsze nadpobudliwy? Odpowiedź nauki okazuje się zaskakująca: rasa tłumaczy zaledwie 9% różnic w zachowaniu konkretnego psa.
Gest wskazywania wydaje się prosty, ale szympansy mają z nim poważny problem. Psy — nie. Jak ta zdolność powstała i co odkryło największe badanie w historii z 455 psami?
Włączasz muzykę dla psa? Badania z schronisk, gabinetów weterynaryjnych i polskiego salonu groomerskiego pokazują, które gatunki uspokajają, a które — niespodziewanie — niepokoją psiaka.
Badanie na 58 parach pies-właściciel wykazało, że poziom kortyzolu — hormonu stresu — synchronizuje się długoterminowo między właścicielem a jego psem. Naukowcy sugerują, że to pies przejmuje nasze troski, nie odwrotnie.
Pies kładzie przednie łapy, unosi zadek i patrzy na drugiego psa. Ten gest ma 50 lat historii badań — i wciąż zaskakuje naukowców.